23 stycznia w akademickim Oksfordzie spotkali się uczestnicy Polish Cooperation Network (PCN). To inicjatywa, której pomysłodawcami są trzy polonijne organizacje: Polish Association in Northern Ireland, Poland Street oraz Polonia w Nottingham. Projekt ma na celu stworzenie platformy komunikacji pomiędzy organizacjami pozarządowymi działającymi na terenie UK. Przedstawiciele stowarzyszeń przybyli na spotkanie z największych ośrodków polonijnych w kraju: Londynu, Liverpoolu, Bristolu, Birmingham, Glasgow i Belfastu.

Wspólna wizja

Wbrew obawom prof. Pełczyńskiego spotkanie pokazało, że zaproszone do współpracy organizacje posiadają jedną wizję i podejmują działania, które mają na celu ustalenie strategii oraz wprowadzenie jej w życie.

Otwierającą przemowę wygłosił konsul Robert Rusiecki z ambasady w Londynie.

„Jestem bardzo zadowolony z powołania Polish Cooperation Network, ponieważ moja praca polega w dużym stopniu właśnie na integracji Polonii” - powiedział konsul.
„Po co wyważać drzwi, które raz zostały już wyważone? Doświadczeniami trzeba się dzielić” - skwitował.

Podczas całodniowej konferencji przedstawiono zakres działania każdej organizacji. To m.in. darmowe lekcje języka angielskiego, spotkania integrujące i promowanie polskiej kultury. Nie wszyscy wiedzą, że na przykład w Liverpoolu polska organizacja pod wodzą Małgorzaty McKane angażuje się w działania skierowane do trudnej młodzieży, organizuje wystawę „Solidarność 2010” oraz szereg spotkań, które cieszą się popularnością Brytyjczyków. - Musimy się solidaryzować na rzecz promocji polskiej kultury – podsumowała Małgorzata McKane.

Pośród uczestników wielu to przedstawiciele tzw. „młodej Polonii”. Nie oznacza to, że projekt skupia się tylko na młodych organizacjach. Zyta Szulejewska ze stowarzyszenia Anglo-Polish (Bristol) jest przedstawicielką emigracji powojennej. Zaprezentowała działalność swojego stowarzyszenia i zaprosiła na koncert chopinowski, który będzie miał miejsce w sali miejskiej biblioteki.

Swoje wystąpienie miało również stowarzyszenie polskich studentów w Glasgow. Studenci aktywnie angażują się w życie tamtejszej Polonii, wspierając m.in. WOŚP i organizując lekcje języka angielskiego. Studenci z Glasgow dali się już poznać jako inicjatorzy Kongresu Stowarzyszeń Studenckich w UK, do którego przystąpiły w zeszłym roku 23 organizacje akademickie.

Wiedza od najlepszych

Wybitną postacią spotkania był prof. Zbigniew Pełczyński z Uniwersytetu Oksfordzkiego. Z jego wykładu uczestnicy konferencji dowiedzieli się, jak zaplanować działalność oraz na co zwrócić szczególną uwagę. Profesor Pełczyński odwołał się też do potencjału, jaki posiadamy i apelował, by z niego korzystać.

„Polacy wciąż nie zdają sobie sprawy, że w grupie mają szansę zostać prawdziwym liderem wśród mieszkających na Wyspach mniejszości” - mówił podczas wykładu.
„Należy rozwinąć serię 'mikrowspólnot', które następnie będą łączyć się w większą grupę” - dodał.

Plany na rok 2010

Maciej Bator, koordynator projektu oraz dyrektor Stowarzyszenia Polaków w Irlandii Północnej, zaprezentował harmonogram na nowy rok. Okazało się, że działalność PCN jest skrzętnie zaplanowana.

„Jednym z działań, które pozwolą zaplanować nasz rozwój, są badania przeprowadzane wśród organizacji polonijnych. Musimy dowiedzieć się, kto i co dokładnie robi” - wyjaśnił Bator.

Na koniec kwietnia zaplanowana jest trzydniowa konferencja w Belfaście. To świetna okazja do integracji i networkingu, ale również możliwość spotkania ciekawych osób, które podzielą się swoimi doświadczeniami.

Na początku maja ruszy również serwis internetowy, który będzie wirtualnym miejscem spotkań polonijnych organizacji.

Portal www.Londynek.net włączył się w projekt PCN oferując miejsce na informacje o działaniach grupy.

„Wiemy, że wielu naszych użytkowników to przedstawiciele mniejszych lub większych wspólnot działających na terenie całej Wielkiej Brytanii. Postanowiliśmy w imieniu PCN zaprosić ich do współpracy” - mówiła Maja Raczkowska, Communications Manager portalu www.Londynek.net.

Chcieć znaczy móc

Konferencja PCN była dowodem na to, że spotkać się można nawet, jeśli mieszka się 700 km od miejsca spotkania, prezentację można przygotować na wysokim poziomie, a nawet spóźnić się na powrotny pociąg z powodu zaangażowania się w dyskusję... Trzeba mieć tylko wspólny cel.

Źródło: www.londynek.net